Kochani,

Przypomnimy Wam w skrócie akcję ratowania FRANUSIA - konika, który cale swoje życie pracował wysoko w górach. Jego historia poruszyła wtedy wiele serc, pomoc płynęła nawet spoza granic naszego kraju. Dzisiaj Franiu, już ponad 30 letni staruszek ma duże problemy zdrowotne, ciężka praca odbiła się na jego zdrowiu i dlatego kolejny raz ośmielamy się Was, nasi kochani darczyńcy prosić o pomoc.

"Tak jak wcześniej pisaliśmy Państwu w dniu 11.11.2007 Franuś ostatni raz pokonał wysokie góry, po to, aby wreszcie odpocząć. Tak strasznie się cieszymy i tak bardzo dziękujemy za pomoc dla tego wiejskiego spracowanego konika. Z całego serca dziękujemy za wpłaty finansowe i te po 1 zł i te nawet po kilkaset zł. Wszystkie były tak bardzo cenne, bo przecież za nie kupiliśmy coś najpiękniejszego... Franiowe życie. Dziękujemy Wam za Wasze ogromne serca, dajecie nam wiarę i nadzieję, na tej trudnej drodze ratowania życia zwierzęcych przyjaciół, którą wybraliśmy... Pomoc dla Frania nadeszła nawet od naszych wspaniałych rodaków mieszkających poza granicami naszego kraju, ile ludzkich serc poruszył ten spracowany konik, ile łez popłynęło kiedy dzwoniąc do Nas pytaliście czy jest szansa... za to wszystko mówimy WAM dziękujemy... najpiękniej jak potrafimy. Chociaż droga Franiowa na zasłużoną emeryturę była bardzo ciężka wiemy, że było warto". http://www.przystanocalenie.pl/kpdz_konie_franus_galeria.htm

Po śmierci ukochanej klaczy Carmen, która była dla niego wszystkim, Franuś zaczął podupadać na zdrowiu. Z walecznego kawalera odganiającego wszystkie konie od Carmen, stał się spokojnym staruszkiem. W miedzy czasie na zielone pastwiska odeszła też krowa Frania, która przez cały czas była jego przyjaciółką. Dzisiaj Franuś jest coraz słabszy, do tego doszły poważne problemy zdrowotne, a i spracowane nogi często odmawiają posłuszeństwa. Od kilku dni u Frania codziennie jest weterynarz, który podaje mu niezbędne leki.

Wiemy, że czas ukochanego Frania dobiega końca i z całego serca prosimy Was o pomoc. Chcielibyśmy na koniec przychylić mu trochę nieba, by miał wszystko co najlepsze. Obecnie bardzo trudno nam to spełnić dla niego, ponieważ schorowanych zwierząt w Przystani ciągle przybywa. Najpiękniej jak potrafimy prosimy o pomoc w spłacie usług weterynaryjnych, jak również pomoc w zakupie musli dla seniorów ,leków i witamin oraz marchewki, którą Franuś tak bardzo uwielbia.

Po śmierci Carmen, Franuś już nigdy nie zaprzyjaŸnił się w Przystani z żadnym koniem. Na pastwisku zawsze stoi sam, ale dla nas ludzi jest największym przyjacielem. Długo walczyliśmy, aby go uratować, więc i teraz zrobimy dla niego wszystko, bo pokochaliśmy go całym sercem.

Za wszelkie wpłaty na konto zbiórkowe: 86 1240 1330 1111 0010 4268 4506 z dopiskiem dla Frania, serdecznie dziękujemy.

5 kwietnia 2012

Dla nas ludzi idą święta...
Czy to koniec życia Xawiera?

Xawier to koń rasy huculskiej, który połowę swojego życia poświecił na pomocy chorym dzieciom i osobom starszym, był końskim terapeutą. Ciężka codzienna praca doprowadziła do nadwyrężenia stawów i pewnego dnia nogi odmówiły posłuszeństwa. Dzisiaj już Xawier sam potrzebuje pomocy i opieki. W rozmowie telefonicznej obecni właściciele mówili, że to spokojny, wspaniały koń, który pomógł wielu chorym ludziom, był zawsze chętny do pracy, dobrze ułożony. Na jego nieszczęście nikt nie pomyślał o nim i jego emeryturze.

Brutalna ekonomia nakazuje wymianę chorego konia na nowego, zdrowego, zdolnego do pracy. Xawier mieszka w domu opieki społecznej i tam też pracuje, dlatego zapadła decyzja o sprzedaży konia. Wiadomo, że nikt nie kupi konia, który nie nadaje się już do żadnej pracy, wiadomo jest, że NIESTETY pójdzie na rzeź. Nie ma sentymentu, jest czysta, chłodna kalkulacja - życie Xawiera zostało wycenione na 2 tysiące . Nie ma spokojnej emerytury za dotychczasową pracę, koń musi opuścić obecny dom.

Kochani,
w Przystani mieszkają już zwierzęta szczególnie zasłużone dla nas - ludzi, takie, jak psy i konie policyjne, konie z dorożek. Czy również Xawier, który ciężko pracował dla niepełnosprawnych osób, znajdzie u nas swoje miejsce?
Czy swoje 12. urodziny będzie już mógł spędzić w Przystani Ocalenie? Jego życie leży teraz w Państwa rękach. Za każdy grosz przekazany na konto zbiórkowe: 86 1240 1330 1111 0010 4268 4506 na jego ratowanie z dopiskiem dla XAWIERA z całego serca - dziękujemy.

2 kwietnia 2012

STARA MARYNIA PROSI O POMOC...

Marynia została znaleziona na ulicy i przyprowadzona do schroniska w Sosnowcu na początku marca.

Sunia jest koszmarnie wychudzona, zęby nadają się tylko do usunięcia, ma guzy na obu listwach mlecznych. Nie wiadomo, ile życia jej jeszcze zostało, ale bardzo prosimy o pomoc w zapewnieniu jej opieki i leczenia.

Marynia opuściła już schronisko, jest bardzo wystraszona. Obecnie jest w trakcie badań, w zależności od ich wyników będzie można zdecydować co dalej z Sunią.

Marynia bardzo nas wzruszyła , mimo trudnej sytuacji finansowej i wielu zwierzaków, które mamy pod swoją opieką, zdecydowaliśmy się wziąć ją pod swoją opiekę. Sunia wymaga diagnostyki i leczenia, dobrej karmy. Obecnie mamy bardzo wielu podopiecznych, w większości zwierzęta gospodarskie - konie, krowy, świnki, kozy, owce, wiele kotów, psów, jaka, małpkę, lisa, których utrzymanie jest bardzo kosztowne, ale zawsze na los zwierzęcych staruszków jesteśmy szczególnie bardzo wrażliwi . Konieczna jest pomoc w utrzymaniu Maryni, dajmy jej szansę na godne dożycie w domu, wśród ludzi, a nie w betonowym boksie.

Pomóc można wpłacając grosik na Konto zbiórkowe: 86 1240 1330 1111 0010 4268 4506 z dopiskiem "dla Maryni"

Prosimy również o pomoc rzeczowa - dobrej jakości mokra karma, witaminy dla starszych psów np. Geriadog, preparat na pchły/kleszcze. ZA WSZELKą POMOC DLA TEJ STAROWINKI Z CALEGO SERCA DZIĘKUJEMY…

13 marca 2012

Pożegnanie z MAKSIEM, naszym kochanym wesołym staruszkiem

Maksiu-stary, poczciwy, łagodny. Taka końska przytulanka . Kiedy do nas trafił w 2007 r. miał około 30 lat. Był w bardzo złym stanie-strasznie chudy, zawszony , z okropną biegunką. Został uratowany z rąk właściciela, który trzymał go w bardzo złych warunkach. Początkowo leczenie nie przynosiło spodziewanego efektu, wydawało się, że nie da się mu pomóc. Nie zachwycał wyglądem-siwy, łysy, przeraźliwie chudy, ciągle upaprany kałem, ze względu na utrzymującą się biegunkę i pokładanie się w niej. Jednak zawsze zachwycał cierpliwością, spokojem i zaufaniem do człowieka. Nie wchodził w konflikty z innymi końmi. Z czasem stał się przyjacielem naszego samotnika Wiktora. Kiedy zamieszkał w Przystani, to wyglądało tak, jakby wrócił nasz Węgielek. Maksiu był podobny do niego-zniekształcone, powykręcane nogi i kopyta, podobna budowa i chód- na sztywnych nogach jak wojsko na defiladzie. Tylko jedno było inne- Węgielek często kładł uszy po sobie, gdy ktoś do niego podchodził, a Maksiu przeciwnie-cieszył się z każdego zainteresowania, z każdego gościa. Już dwukrotnie w ciągu pobytu w Przystani przechodził poważny kryzys zdrowotny. W zeszłym roku zimą wydawało się, że odchodzi. Położył się, nie miał siły ustać. Nasza Pani weterynarz przyjeżdżała do niego codziennie, ale leczenie wydawało się nie pomagać. Podniesiony stał tylko chwilę i znów leżał. Kolejnego dnia wieczorem , gdy wszystko wskazywało na to, że będą to ostatnie jego godziny, zrozumieliśmy, że trzeba się z nim pożegnać. Posiedzieliśmy przy nim, wygłaskaliśmy, okryliśmy derką i kocami, a potem poszliśmy na herbatę, gdyż było bardzo zimno. Gdy przed wyjazdem do domu zaglądnęliśmy jeszcze raz do jego boksu, okazało się, że stoi i je swoją kolację ze żłobu. Choć wydawało się, że odchodzi, wstał i tak szczęśliwy „przestał” kolejny rok. Niestety- nadeszła jednak ta ostatnia noc… Nasz kochany staruszek odszedł . WSZYSTKIM PANSTWU ZA KAŻDą POMOC ,ZA SERCE OKAZANE MAKSIOWI SERDECZNIE DZIĘKUJEMY ……BĘDZIE BRAKOWAC NASZEGO WESOŁEGO STARUSZKA.

5 marca 2012

Stary, ślepy Nero prosi o ratunek!!!

"Jest twoim przyjacielem, partnerem, obrońcą - twoim Psem. Jesteś jego życiem, miłością, przewodnikiem. Będzie twój- wierny i oddany do ostatniego uderzenia serca. Winien mu jesteś zasłużyć na to oddanie."

/ M. Siegal /

Serce pęka, gdy się widzi takie staruszki. Zapewne wyrzucone, bo stare, bo głuche, bo ślepe... Kim trzeba być, żeby po latach spędzonych z psem- w chwili kiedy potrzebuje nas najbardziej- zwyczajnie Go zostawić...? Wyrzucić jak zepsuty mebel, czy zabawkę? A co musi czuć taki pies, pozbawiony tego co znał, gdzie czuł się bezpiecznie, co kochał psim sercem!!!
Nero to leciwy staruszek. Został znaleziony w zaspie przy drodze- nie wiadomo, jak długo tam leżał. Początkowo wcale nie chodził- możliwe, że był potrącony. Prawie nic nie widzi i praktycznie nie słyszy. Uratowany z ulicy, w czasie największych mrozów przebywał u pewnych ludzi w budzie, miał trafić do schroniska, gdzie ze względu na wiek i dolegliwości mógł zostać zagryziony przez inne psy lub odejść na zawsze ze stresu.
Nie mogliśmy pozostawić biedaka bez pomocy. U weterynarza okazało się, że ma przemieszczenie siatkówki w jednym oku, ale ze względu na wiek operacja byłaby zbyt ryzykowna. Została pobrana krew, na wyniki czekamy. Dostaje lekarstwa przeciwbólowe, ze względu na chorą łapkę. Prosimy Was wspaniali nasi przyjaciele o pomoc w zapewnieniu leczenia temu psiemu biedakowi oraz na bieżące utrzymanie. Sami Państwo wiecie, że czasy są coraz trudniejsze i nam też z trudem przychodzi ratowanie kolejnych zwierzęcych nieszczęśników. Ale czy możemy pozostać obojętni na krzywdę i cierpienie takiego chorego staruszka???
Za wszelkie wpłaty na konto zbiórkowe z dopiskiem "dla Nera" z całego serca dziękujemy.

5 marca 2012

Głosowanie - nagroda Serce Dla Zwierząt

Kochani pragniemy przedstawić WAM nominacje miesięcznika "Mój Pies" do dorocznej nagrody "Serce dla Zwierząt". Tym razem na prawdę nie wiemy kogo polecić - wśród nominowych sami wspaniali ludzie i ciężko przecenić rolę każdej z nich w ochronie zwierząt w Polsce. Pozostaje tylko życzyć powodzenia, trzymać kciuki i pozdrowić Pana Michała, Czarka z którym współpracujemy , europosła Wojciechowskiego i prowadzących Pytanie Na śniadanie, oraz innych nominowanych Nominację otrzymał również przedstawiciel naszej organizacji DOMINIK NAWA. Kto zostanie laureatem - zależy wyłącznie od Panstwa . Głosowanie już rozpoczęte! http://sercedlazwierzat.pl/

1. Dominik Nawa - prezes Komitetu Pomocy dla Zwierząt

SMS: PSY.SERCE.1 pod numer 7255

założyciel Przystani Ocalenie koło Pszczyny, która co roku zapewnia schronienie, wyżywienie i opiekę medyczną dziesiątkom zwierząt domowych i gospodarskich, głównie starych, chorych lub kalekich uratowanych przed rzeźnią lub z rąk tych, którzy je krzywdzili. Komitet interweniował m.in. w sprawie koni górali, które ciągną wozy do Morskiego Oka. Obecnie ma pod opieką 110 koni, 18 krów, kilkanaście kóz i owiec, tyleż psów i kotów, dwa osły, jaka, a nawet lisa uciekiniera z futrzarskiej fermy. Nawa był jednym ze współzałożycieli Koalicji dla Zwierząt, jest doradcą przy Parlamentarnym Zespole Przyjaciół Zwierząt.

28 lutego 2012

Tofik prosi o pomoc

W 2008 r trafił do nas Toffik, 2- miesięczne maleństwo znalezione w nocy na poboczu ruchliwej ulicy, przytulone do zwłok przejechanej przez samochód matki. Kotka mogła już nie żyć od dłuższego czasu, a maluszek leżał na niej. Nic nie widział, miał ropą zaklejone oczka. U weterynarza okazało się, że jest niesamowicie zapchlony, zarobaczony i ma objawy kociego kataru. Rokowania nie były dobre, ale podjęliśmy walkę o jego życie. Przez kolejnych kilka tygodni mimo leczenia nieustannie chorował. Były chwile, że praktycznie odchodził, a po testach okazało się, że ma FIP. To już był w sumie wyrok. Jednak miał tak silną wolę życia, że mimo wszystko przeżył już 4 lata.

Jest jednym z najukochańszych mieszkańców Przystani. Z całkowitego dzikuska szybko stał się kotem- przytulakiem. Pokochał ludzi, a najbardziej Dorotę i tak zostało do dziś. Nie bawił się z innymi kotami tylko czekał na moment kiedy może wskoczyć na ramię lub kolana i tak siedział przyczepiony jak małpka. Siadał za stołem, przy komputerze, stale chciał być z nami. Obecnie ma też swoje kocie przyjaźnie i ulubione miejsca- najukochańsze jest łóżeczko dla lalek, w którym śpi- no chyba, że mu inne koty zajmą miejsce. Stan Tofika obecnie bardzo się pogorszył, nasiliły się biegunki, wymioty dlatego z calego serca prosimy o pomoc w zakupie specjalistycznej karmy dla niego, oraz pampersów. Tofik nie wygląda na 4 letniego kocura, ale swoim wyglądem przypomina kilkumiesięczne kocię…. Za wszelkie wpłaty z dopiskiem "dla Tofika" z całego serca dziękujemy. W poniższym linku przypominamy Państwu historię Toficzka

http://www.przystanocalenie.pl/kpdz_koty_tofik.htm

16 lutego 2012

Kochani nasi przyjaciele i sympatycy!

Nadszedł właśnie czas rozliczeń oraz odpisów 1% podatku. Zwracamy się więc do Was z gorącą prośbą o wsparcie w tym zakresie oraz o promocję. Wspomóżcie naszą działalność i namówcie znajomych, aby przekazali 1% swojego podatku na utrzymanie zwierząt uratowanych przez krzywdą i śmiercią, które przebywają pod naszą opieką w Przystani Ocalenie oraz na różne działania interwencyjne i edukacyjne.

Obecnie pod stałą opieką Przystani, polegającą na zapewnieniu miejsca, wyżywienia, opieki weterynaryjnej i często kosztownego, długotrwałego leczenia przebywa 110 koni, 18 krów, kilkanaście kóz i owiec, 2 osły, spore stado kur uratowanych z kurzej fermy, lub takich które trafiły do nas na dożywocie po śmierci ich gospodarzy, kilkanaście kaczek i gęsi. Są także inne "przedziwne stworzenia": Larysa - jak tybetański oraz lis Kajetan, uciekinier z futrzarskiej fermy. Niektóre nasze końskie staruszki mają ponad 30 lat np. Maksiu, lub prawie tyle i wymagają specjalnych preparatów na stawy. Inne np. Myszka, Batuta, wymagają stałego podawania lekarstw poprawiających oddychanie. Niewidome: Arlan, Wotson, Łapówka czy Jurand wymagają szczególnej opieki, wyeksploatowane w hodowlach i ośrodkach jeździeckich klacze lepszej karmy i suplementów. Mamy też kilkanaście kotów, w większości chorych i kalekich: Mery- kotka, która straciła przednią łapkę we wnykach, fipowy Toffik, Aduś- z porażeniem i bez ogona, Szkielecik- staruszka bez zębów, Oczko- z nieuleczalnymi powikłaniami po kocim katarze oraz kilka kotów z innymi kocimi śmiertelnymi chorobami, które są u nas, aby godnie dokończyć życie. Psy to również grupa specjalnej troski- Łapka bez tylnej łapki, Reksio, który z powodu nie leczonej kontuzji u poprzedniego właściciela chodzi tylko na dwóch łapkach, stara, prawie niewidoma Czika, do granic możliwości wyeksploatowana suka z hodowli- Kassi, psi policjanci na emeryturze, schorowani, wymagający specjalnej karmy i kosztownego leczenia oraz parę innych psów, które przyjęliśmy z powodu znęcania się nad nimi lub śmierci właścicieli. To tylko kilka przykładów, które mówią o tym, że czasem Przystań powinna być nazywana domem starców, oddziałem geriatrycznym lub zwierzęcym hospicjum.

Prosimy- przesyłajcie linki do naszej strony, aby jak najwięcej osób mogło się dowiedzieć o naszym istnieniu i naszych podopiecznych. Na naszej stronie jest darmowy program do rozliczeń podatkowych- pobierajcie go i przekazujcie dalej. Możemy także wysłać ulotki, które można by rozdać znajomym, rozłożyć w zaprzyjaźnionych firmach, sklepach, itp.

Może ktoś z Was mógłby nam pomóc przez zaprojektowanie nowej ulotki, jakiegoś plakatu, banerów reklamowych. To wszystko zajmuje dużo czasu i wymaga zdolności, których nie posiadamy.

Nie stać nas na zakup reklam czy spotów w TV- są one zbyt kosztowne, a za te środki można poprawić byt kilkudziesięciu zwierząt. W związku z awariami, remontami, chorobami i rehabilitacją mieszkańców Przystani cały czas mamy poważne problemy finansowe. Do tego dochodzą nasz własne problemy osobiste i zdrowotne. Poprzedni i obecny rok to dla nas bardzo trudny czas- ciężko żyć gdy odchodzą bliscy, ale też nie można działać, gdy zdrowie poważnie szwankuje... Są to sprawy, które trudno pokonać, a bez Państwa wsparcia los przytuliska jest zagrożony...

Mimo dramatów i kłopotów walczymy o dobre życie naszych podopiecznych, ratujemy kolejne zwierzęta z rąk tych, którzy je krzywdzą. Podejmujemy różne działania interwencyjne i edukacyjne, odwiedzamy szkoły i przedszkola, robimy wszystko co możliwe z naszej strony, by szacunek okazywany zwierzętom oraz zapewnienie im godnych warunków życia zostały na stałe wpisane w zbiór zasad moralnych każdego człowieka.

Nasze działania potwierdzają, że zwierzęta uczą nas odpowiedzialności i wrażliwości, a kontakt z nimi kształtuje osobowość i pielęgnuje w nas ważne cechy człowieczeństwa.

Pomóżcie nam- bardzo prosimy- przekazując dla Komitetu Pomocy dla Zwierząt nr KRS 0000015352 1% podatku. To tak niewiele... a dla nas być albo nie być.

7 lutego 2012

Rozłąka jest naszym losem, spotkanie naszą nadzieją...

Bardzo dziękuję za maile, listy, sms'y; za słowa otuchy, które otrzymałam po śmierci mojej ukochanej Mamusi; za to że byliście ze mną w tych trudnych dla mnie chwilach, przeżywaliście ze mną ten dramat, dodawaliście mi otuchy. Teraz proszę o siły, aby przetrwać kolejna tragedię w moim życiu. W dniu 2 lutego zmarł mój ukochany Tatuś, ze stratą którego bardzo trudno będzie mi się również pogodzić. To zaledwie 7 miesięcy od daty śmierci mojej Mamusi i znowu los tak okrutnie mnie doświadczył. Pogrzeb mojego śp. Tatusia odbędzie się w środę, 8 lutego o godz. 12:00 w Parafii Sw. Krzysztofa w TYCHACH.

Pogrążona w bólu i rozpaczy

Dorota Szczepanek z rodzeństwem i rodziną

Księga gości

3 lutego 2012

Kochani! Kończą się nasze zapasy węgla!

Tegoroczna zima była dla nas wszystkich łaskawa co nie zmienia faktu, że konieczne jest ogrzewanie, które w Przystani jest węglowe. W ostatnim czasie temperatura bardzo spadła - u nas nawet do -23 poniżej zera, co sprawia, że ilość węgla konieczna do ogrzania bardzo wzrosła. Kończą się wiec nasze zapasy! Większość naszych przystaniowych psów i kotów to zwierzaki chore, stare i niepełnosprawne, jak np. Reksio, który chodzi na dwóch łapkach oraz inne psy, o których nawet czasu nie było napisać, przebywające u nas czasowo, odebrane właścicielom ze względu na znęcanie się nad nimi. Są mniej ruchliwe, więcej czasu leżą, wiec muszą mieszkać w ciepłych pomieszczeniach. W tej chwili zagląda nam w oczy widmo zimna i niemożności ogrzania naszych podopiecznych. Zamówiliśmy eko- groszek jednak nie mamy czym zapłacić! Jedna tona kosztuje 730,00 zł!. Przy tak dużej ilości schorowanych, wymagających szczególnej opieki zwierząt będących pod naszą opieką, sytuacja finansowa Przystani jest krytyczna. Błagamy wiec Was kochani przyjaciele o pomoc, aby nasze zwierzaki nie musiały marznąć! Za wszelkie wpłaty z dopiskiem - "Na węgiel" z serca dziękujemy!

2 lutego 2012

Cezar - kolejny "policjant" na emeryturze!

Na emeryturę trafił do nas kolejny pies policjant. Jak już Państwu pisaliśmy w ciągu kilku lat staraliśmy się zapewnić dom kilku policyjnym emerytom. Większość z nich znalazła wspaniałe domy i ma dobrą opiekę, u nas przebywa Niuton, a teraz kolejny emeryt– Cezar. Został wycofany ze służby ze względu na problemy zdrowotne- atopowe zapalenie skóry.

Pragniemy serdecznie podziękować lekarzowi weterynarii, który dotychczas opiekował się tym pieskiem i walczył o jego dalsze losy. W związku z tym, że nie mamy już żadnego wolnego miejsca w Przystani Cezar trafił do zaprzyjaźnionego hoteliku dla psów. Jego leczenie będzie długotrwałe i dość kosztowne, szczególnie ze względu na konieczność podawania specjalistycznej karmy. Musimy mu też zakupić nową budę.

Kochani– pomóżmy mu spokojnie pożyć na zasłużonej emeryturze. Prosimy o pomoc finansową na jego leczenie i utrzymanie. Zasłużył sobie na to przez lata służby dla nas ludzi, przez swoją pomoc i poświęcenie. A może ktoś z Państwa chciałby pomóc przez zakup karmy- royal- canin hypoallergenic? Za wszelkie wpłaty z dopiskiem "Dla Cezara" z serca dziękujemy.

2 lutego 2012

Koty działkowe - chore, głodne, porzucone...

KOCHANI oprócz prowadzenie przytuliska PRZYSTANI OCALENIE, działań interwencyjnych pomagamy jeszcze bezdomnym zwierzętom, szczególnie teraz w czasie srogiej zimy, robimy to sami bądź przy pomocy naszych wspaniałych wolontariuszy jakim jest właśnie JOASIA .Wcześniej pomagaliście już Państwo w zakupie budy i karmy dla suczki Daszki która Asia się zajmowała. Dzisiaj otrzymaliśmy kolejny apel od ASI z prośbą o pomoc dla bezdomnych marznących na działkach kotów. PROSIMY KOCHANI PRZECZYTAJCIE TEN DRAMATYCZNY APEL...

Od lat pomagam kotom na terenie pewnych Rodzinnych Ogrodów Działkowych we Wrocławiu. Wyłapywanie kociąt, łapanki kocic, wożenie na sterylki, opieka pooperacyjna i wypuszczanie na działki, leczenie chorych kotów to już codzienność. Mniej się to podoba kotom - jest to niebywały dla nich stres i niewygoda przebywania w klatce przez kilka następnych dni. Za to jakie opłacalne - kocice będą mogły zająć się "leniuchowaniem", a nie wychowywaniem kociąt, których przeżywalność na działkach jest znikoma.

Moje rachunki dawno zatrzymały się na 30 kotach. Kotów z pewnością jest więcej - na sąsiadującym kompleksie działek odkryłam niedawno kolejne "zagłębie kotów". Po nawoływaniu i bacznym rozglądaniu się wypatrzyłam kilka kotów. Wkrótce pojawili się też inni współtowarzysze ich działkowej niedoli. Brak jakichkolwiek śladów wskazywał na to, że koty siedziały tam głodne od dłuższego czasu. Rozdzieliłam ciepłe posiłki i ruszyłam do kolejnego punktu zrzutu - tam czekały trzy kolejne.

Żal mi serce ścisnął, jak one wypatrywały człowieka.

Jeden kocurek w stanie rozwijającego się kataru kociego, został zabrany do lecznicy, gdzie otrzymał antybiotyk w zastrzyku. Kolejne zastrzyki robiłam już na miejscu. Przynajmniej wiem, gdzie rezydują, co ułatwi mi dokarmianie oraz podawanie leków.

Zabrałam stamtąd także wynędzniałego kociaka, chorego, zarobaczonego, wyglądającego "na oko" na 3 miesiące. Jednak weterynarz określił wiek kociaka na 5-6 miesięcy, przy wadze 925g to cud, że jeszcze żył! Kociak już bezpieczny, jest otoczony stałą opieką weterynaryjną. Mini, bo tak została nazwana wymaga odkarmienia i leczenia, ale wierzę, że wszystko się dobrze ułoży i po wyleczeniu znajdzie wspaniały dom.

Proszę o pomoc w sfinansowaniu leczenia chorego kociaka oraz pomoc w zakupie karmy dla działkowych kotów, aby mogły przetrwać najgorszą porę roku.

Dziękuję bardzo.

Joanna Nowak

Kochani z całego serca prosimy o pomoc dla działkowych kotów, aby mogły przetrwać zimę, za wszelkie wpłaty z dopiskiem "KOTY DZIAŁKOWE" z serca dziękujemy. Tylko Z wami kochani rzeczy niemożliwe stają się możliwe...